Scena Niepodległych Kobiet - czytania sceniczne @ Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Warszawa [od 25 października do 16 maja]

Scena Niepodległych Kobiet - czytania sceniczne


340
25
paź.
 
- 16
maj
19:00 - 21:00

 Strona wydarzenia
Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego
Jazdów 1, 00-467 Warsaw, Poland
Zapraszamy na cykl czytań scenicznych NIKT NAS NIE ZNA.

***
W kolejnej odsłonie czytań scenicznych z cyklu NIKT NAS NIE ZNA na warsztat pójdą kobiece teksty zamieszczone w antologii „Rodzaju żeńskiego”. Dramaty pisane przez autorki przeważnie w pierwszej połowie XX wieku najczęściej nieznane są dzisiejszym czytelnikom i widzom, choć ich prapremierom towarzyszyły często intensywne dyskusje, a nawet skandale. Teksty przynoszą świadectwo kobiecego doświadczenia, często wchodząc w kolizję z heroicznymi narracjami, narodową mitologią czy społecznymi stereotypami, ale pokazują też zmaganie się autorek z formą dramatyczną, która byłaby w stanie przekroczyć dotychczasowe konwencje męskocentrycznej sztuki. W zamierzeniu autorek antologii, podobnie jak i reżyserek cyklu, wybrane utwory stają się jednak medium dyskusji nie tyle o historii teatru, dramatu i polskiej kultury, ile o dzisiejszej rzeczywistości społecznej. O tym, jak zmienia się (albo jak się nie zmienia) sytuacja kobiet i grup wykluczonych. O pamięci, władzy, polityce, ciele i wolności. O kształcie kanonu i o tym, dlaczego nie było siostry Szekspira. O tym, co nas boli, czego się boimy, o jaki świat chcemy walczyć. O tym, że dramat może być także rodzaju żeńskiego.

25 sierpnia 2018
Maria Morozowicz-Szczepkowska „Typ A”
Reż.: Daria Kopiec

Premierowe wystawienie komedii Marii Morozowicz-Szczepkowskiej, przygotowane przez Zofię Modrzewską w bliskiej współpracy z autorką w 1934 w warszawskim Teatrze Ateneum, wywołało głośny skandal. Autorka wprawiła krytykę w prawdziwe pomieszanie, brawurowo parodiując męskie lęki przed kobiecą emancypacją i zarazem obnażając ciasne granice swobody przyznawanej tworzącym kobietom przez najbardziej nawet postępowych intelektualistów epoki. „Typ A” czytany dziś, w kontekście konserwatywnej reakcji, prób ograniczania praw kobiet i zarazem globalnej mobilizacji na rzecz utrzymania i rozszerzenia osiągnięć emancypacji, objawia swoją szczególną aktualność. Tym bardziej, że radykalna parodia i ostentacyjny zły smak do dziś pozostają jedną z najsilniejszych broni w niekończącej się kampanii rozbrajania „republiki braci”.

25 października 2018
Ida Kamińska „Zasypać bunkry”
reż.: Karolina Maciejaszek

Napisany w jidisz tekst Idy Kamińskiej na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie dramatu utrzymanego w konwencji realizmu psychologicznego, opisującego powojenne losy grupy Żydów przez trzy lata okupacji mieszkających w bunkrze. Wyjście na powierzchnię i powrót do życia odsłaniają niemożliwe do zaleczenia traumy bohaterów oraz różne mechanizmy radzenia sobie z nową rzeczywistością. Najciekawszy jest jednak potencjał symboliczny sztuki, pozwalający patrzeć na nią w szerszym kontekście, jako na głos o trudnych relacjach polsko-żydowskich i przerażającej powtarzalności historii. Rachela – jedna z głównych postaci dramatu – żydowska matka w żałobie po synu stanowi tu niejako figurę zbiorowej pamięci. Na pytanie amerykańskiego dziennikarza, czy „straciła kogoś w tej katastrofie”, odpowie: „Sześć milionów Żydów”. Kobieta i Żydówka na zawsze już pozostanie „obcą w domu”.
„Zasypać bunkry” otwiera scena wyjścia na wolność i końca okupacji, a kończy obraz napaści na Żyda w pociągu i pogromowej atmosfery w mieście. Z perspektywy takiego finału optymizm sztuki o końcu okupacji okazuje się pozorny. A co, jeśli po tym, jak zasypiemy bunkry, okaże się, że nie mamy już gdzie się ukryć? Dramat Idy Kamińskiej miał prapremierę w 1964 roku i trudno nie zauważyć w nim zapowiedzi Marca 1968. Dziś – w pięćdziesięciolecie wydarzeń marcowych – jego lektura nadal budzi niepokój.

Obsada:
Małgorzata Hajewska-Krzysztofik
Beata Bandurska
Marta Jalowska
Katarzyna Pilichowska
Miłogost Reczek
Marcin Pempuś
Mateusz Trzmiel

muzyka — Izabela Smelczyńska
Projekcje wideo: Michał Januszaniec

15 listopada 2018
Antonina Sokolicz „Pięść”
reż. Krystyna Duniec / Katarzyna Szyngiera

Wydarzenie performatywne wokół „Pięści” Antoniny Sokolicz wpisuje się w nurt herstory, dekonstruujący utarte narracje na temat kobiecego doświadczenia, lokując kobiecą biografię w sprzecznościach, niejednoznacznościach, konfliktach, buncie i kompromisie – zawsze w sporze. Wydarzenie jest także próbą przywołania we współczesnym dyskursie społecznym i artystycznym zapoznanego głosu kobiecego – wydawczyni, działaczki społecznej, aktywistki, twórczyni awangardowego teatru, Antoniny Sokolicz. Lucy Irigaray pisała, że „kobiety powinny na nowo opisać swój związek z materią, ciałem i pragnieniem”, aby przestać być projekcją, konstrukcją i obiektem. Nasze czytanie postawi pytanie o warunki realizacji tego przesłania w kontekście dramatu Sokolicz, a zarazem podejmie kolejną próbę redefinicji pojęcia rewolucji, jej celów, szans i zagrożeń.

13 grudnia 2018
Maria Kuncewiczowa „Dziękuję za różę” / Nora Szczepańska „Kucharki”
reż. Ula Kijak

Były, były, są i będą. W nawiasie, na marginesie, za kulisami, w kuchni. Ich historii nie opowiadano, nie pokazywano ich, nie nazywano. Bo nie wypada, o tym się nie mówi, nie warte to uwagi. Drobny wyjątek albo wstydliwe szaleństwo. Ustalono, co jest ważne i wartościowe, co należy powielać i brać za wzór. Aż tu nagle: kuchnia! Aż tu nagle: ścierka! Aż tu nagle: jurności, śmichy-chichy i sny. I to prywatne nagle odsłonięte zostało, oświetlone, bezwstydnie wywalone i nagie – jak to? Przez dziurkę od klucza – to jeszcze. Szeptem – ewentualnie można. Ale toto się na scenę pcha i twierdzi, że ma prawo…
A gdyby tak wcześniej ten subiektywizm prywatności uprawomocnił się i upublicznił? Gdyby perspektywa kuchenna została uznana za ważną wcześniej? Gdyby te wszystkie herstoryczne opowieści i femino-spojrzenia były lekturami obowiązkowymi parę pokoleń przed nami?
Bierzemy teksty Szczepańskiej i Kuncewiczowej, uzbrajamy się w ścierkę i różę, siadamy w kuchni czy pralni i bezwstydnie pytamy o fantazje naszych babek, matek i innych kum.

17 stycznia 2019
Krystyna Uniechowska „Płyty”
reż. Weronika Szczawińska

Dziewczyna ma jasne, puszyste włosy oraz bogatą kolekcję płyt. Puszcza je sobie od nocy do nocy, nie pamięta świtu. Puszcza je także Antkowi, chociaż ten wpadł ją całować, a nie słuchać dźwięków ze staromodnego patefonu. Za płyty Dziewczyna płaci w dziwnej walucie, czasem to „zły smak po najsmaczniejszym ciastku”, czasem widok czarnego słońca w upalny dzień. Jeszcze bardziej osobliwa jest jej kolekcja: ma „nagraną całą wojnę”. Prezentuje amantowi „końcowe frazy kampanii afrykańskiej” oraz inne, trudne do powtórzenia melodie.
Tekst zwraca uwagę nie tylko odważnym formalnym konceptem, ale także połączeniem kobiecości z uniwersalną (i zarazem materialną) perspektywą. Bezimienna Dziewczyna, swoista Everywoman, uprawia szczególną wersję historii, odsłuchując ponad-narodowe dźwięki cierpiących ciał. Jak je usłyszeć w teatrze? Czym są wojenne utwory niemożliwe w kulturze zdominowanej medialnymi obrazami wojny? Jak mają wybrzmieć dźwięki „krwi skrzypiącej piaskiem w przestrzelonych gardłach” lub melodia zasypywanych piwnic Drezna, Warszawy, Londynu i Kijowa?

14 marca 2019
Ewa Szelburg-Zarembina „Sygnały”
reż. Agnieszka Jakimiak, dramaturgia: Agata Adamiecka

Fascynujący język i niezwykła forma „Sygnałów” skłaniają do zastanowienia się, czy mamy do czynienia z politycznym dramatem o rewolucji i o rozwarstwionym społeczeństwie, czy z bezkompromisową próbą znalezienia nowej formy wyrazu dla opisania doświadczenia zawłaszczanego przez męskoosobowe i męskocentryczne narracje. Tekst ubiera opowieść o rewolucji, sprzeciwie wobec Kościoła, nierównościach społecznych i paradoksach patriarchalnych systemów w formę bliską kołysance i bajce – niezwykle muzyczną i hipnotyzującą, a jednocześnie radykalną pod względem formalnej dyscypliny. Szelburg-Zarembina powołuje do życia najbardziej niejednoznaczne i paradoksalne zestawienia: o brutalności opowiada przez mroczną baśniowość, przecina metaforę bolesną dosłownością. Język kolejno odkrywa i maskuje przemoc. Autorka opowiada tu nie tylko o samym języku, ale przede wszystkim o jego twórcach – o tych, którzy mają władzę nad wytwarzaniem sensów i nad ich ukrywaniem.

11 kwietnia 2019
Marcelina Grabowska „Sprawiedliwość” / Ewa Szelburg-Zarembina „Sygnały”
reż. Dorota Ogrodzka

Inspiracją czytania/działania będą dwa teksty z dwudziestolecia międzywojennego, inkrustowane współczesnymi opowieściami matek – kobiet pochodzących z różnych klas i środowisk. Przywołane zostaną głosy matek-dzieciobójczyń, matek-obrazoburczyń, matek ambitnych, matek-feministek, matek-aktywistek. Niejednorodne i niejednoznaczne opowieści balansujące na granicy zmęczenia i ekstazy, powagi i ironii, samobójstwa i wniebowstąpienia. Wybrzmią opowieści tych, które odważają się mówić o trudnych, niepopularnych emocjach i krusząc fasadę politycznej poprawności, wbijają nóż w samo serce rodzicielstwa bliskości i komunikacji bez przemocy. Jednocześnie rzucają wyzwanie bezmyślnej polityce społecznej, która hucznie oferuje świadczenie 500+, w zamian oczekując niemego uwielbienia oraz posłuszeństwa wobec ciasno przykrojonych wzorców. Inspiracją dla czytania będą także współczesne teksty literackie i publicystyczne, m.in. „Jak pokochałam centra handlowe” oraz „Ulga” Natalii Fiedorczuk-Cieślak, „Matka Feministka” Agnieszki Graff, „Praca na całe życie” Rachel Cusk, „Czarne mleko” Elif Şafak.

16 maja 2019
Halina Mikołajska „Wiosna 1966” (maszynopis, archiwum prywatne)
reż. Martyna Peszko, dramaturgia: Justyna Lipko-Konieczna

Bezkompromisowy manifest jednej z najwybitniejszych aktorek w historii teatru polskiego, Haliny Mikołajskiej, zamykający II tom HyPaTii „(Nie)świadomość teatru” pod redakcją Joanny Krakowskiej, stanie się punktem wyjścia do rozważań o kondycji współczesnych aktorek. Szczera, ostra i odsłaniająca to, co zwykle pozostaje ukryte w kulisach, spowiedź Mikołajskiej kierowana do widzów stanowi wciąż wyzwanie w myśleniu o rzemiośle aktorskim, instytucji teatru i relacjach władzy, które w niej obowiązują. Z tekstem Mikołajskiej spotkają się współczesne aktorki teatralne i pozostając z nim w dialogu, stworzą przestrzeń własnej wypowiedzi.

Kuratorka cyklu: Agata Adamiecka-Sitek
Omówienie
image
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować.
Przejdź szybką rejestrację lub autoryzację.
14
Organizatorowi wydarzenia

Informacja o Twoim wydarzeniu została znaleziona w sieci Facebook i opublikowana bez zmian vprzez jej API.

Jeżeli jesteś organizatorem tego wydarzeniu, masz następne możliwości:

W tej chwili masz możliwość synchronizować informację na stronie internetowej z informacją na stronie Facebook (facebook.com/events/1975513532510727/).

Nie chcesz żeby wydarzenie było opublikowane na naszej stronie internetowej? Napisz nam o tym i usuniemy go w najkrótszym terminie.

Masz pytania? Wszelkie sugestie?
Skorzystaj z formy komunikatu zwrotnego.

Nadchodzące wydarzenia @ Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego:

Teatroteka WFDiF: Spalenie Joanny
Teatroteka WFDiF: Spalenie Joanny
Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego
Książka w teatrze: Ina Benita
Książka w teatrze: Ina Benita
Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego

Najbardziej oczekiwane wydarzenie w Warszawie :

Imagine Dragons w Polsce!
Imagine Dragons w Polsce!
PGE Narodowy
Justin Timberlake w Polsce 2019r. !!!
Justin Timberlake w Polsce 2019r. !!!
PGE Narodowy
Jo ma ha, jo ma so
Jo ma ha, jo ma so
Warszawa, Centrum
Warsztat - O co chodzi z tą miłością
Warsztat - O co chodzi z tą miłością
ulica Różana 63A, 02-569 Warszawa, Polska
Kurs Dodawania I Odejmowanie Wersja Dla Poczatkujacych
Kurs Dodawania I Odejmowanie Wersja Dla Poczatkujacych
Warszawa Palac Kultury
Jak szukać fajnego faceta?
Jak szukać fajnego faceta?
Anna Borys Psychoterapia
Czy miłość wszystko wybaczy?
Czy miłość wszystko wybaczy?
Arktour WHU Arkadiusz Żołnierczyk
SOLD OUT Little Big / 16.04 / Hala Koło, Warszawa
SOLD OUT Little Big / 16.04 / Hala Koło, Warszawa
Hala Koło
The Neighbourhood w Polsce! 7. lutego 2019, Torwar
The Neighbourhood w Polsce! 7. lutego 2019, Torwar
Torwar
Kurs Pierwszej Pomocy Psom i Kotom
Kurs Pierwszej Pomocy Psom i Kotom
Sempo
Najbardziej popularne wydarzenia w Twojej liście aktualności!